nieuws…
Het is weer een hele tijd geleden dat ik iets geschreven heb en daar is een simpele reden voor nl ik haat argentijnse computers!! Ik heb al meerdere keren geprobeert om iets op mijn blog te schrijven maar telkens viel mijn computer uit. Anderzijds heb ik niet veel tijd om lang achter mijn computer te zitten. Om eerlijk te zijn geef ik de voorkeur aan de siesta. Ik ben nog altijd zeer moe en het lijkt alsof ik niet gewend geraak aan het uur hier. ik weet niet of ik het al vertelt heb maar ik sta hier op om 6 uur 20 en om 7 uur heb ik school. Om 2 uur eet ik mijn middagmaal (thuis) en om 10/11 uur `s avonds eten we ons avondmaal. De dagen zijn hier dus heel lang. Slapen in de klas kan niet meer :( Dit komt allemaal door 1 stomme leerkracht die het in zijn hoofd heeft gehaald om mijn ouders naar school te laten komen om over mij te praten. Blijkbaar had hij een probleem dat ik meestal lig te slapen in zijn les (fysica) Eerlijk gezegt vind ik dat niet echt mijn fout. Ten eerste ik versta niets van die fysische termen in het spaans en ten tweede moet hij zijn lessen maar wat leuker maken. Hij heeft ook blijkbaar een probleem met het feit dat ik op zijn vragen altijd “no intiendo” antwoord. Maar om eerlijk te zijn versta ik hem echt waar niet. Hij praat zeer snel en opent zijn mond amper. Het ergste van alles vond ik dat hij daarover niet eerst met mij praatte. Hij haalde direct mijn ouders erbij, precies alsof ik 15 jaar ben. Ik had daarna natuurlijk een gesprek met mijn ouders en ik had het gevoel alsof ze dachten dat ik een soort van rebel ben in de klas. Voor de mensen die mij kennen weten natuurlijk dat ik de goedheid zelve ben… Dus wat school betreft hoeft het voor mij niet meer. Je kan dus begrijpen dat ik enorm uitkijk naar de vakantie die hier binnen een dikke maand beginnen (december) en die ongeveer 3 maanden duren. Tenminste als ik geen examens heb. Hier in Argentina werkt het schoolsyteem als volgt: als je op het einde van het jaar een 6 of meer behaalt hebt voor al je vakken ben je geslaagt en hoef je geen examens meer mee te doen. Aangezien ik hier maar 2 maanden ben en de taal dus nog niet goed ken zijn de punten van sommige vakken waarvoor ik een test heb afgelegt zeer slecht. Nu verplichten ze mij om in december 2 weken langer les te volgen en vervolgens een examen af te leggen voor de vakken waarvoor ik gebuist ben… –> GOED ZOT JAH! Ik denk dat ik daarover eens met mijn counselor moet praten. Maar bon het besluit is nu dat ik ga proberen om minder te slapen tijdens de les en iets meer op te letten. Maar of dat gaat lukken…
Ik heb natuurlijk niet alleen slechte dingen te vertellen. Het goeie nieuws is dat ik binnenkort met mijn ouders en Leandro voor een week Medonza ga. Dat is een provincie tegen het Andesgebergte waar het toch wat koeler is dan hier. Ik vertrek vrijdag 24 oktober en mis dus een week school en daar ben ik helemaal niet rouwig om. We gaan met de auto en dat betekent dus 2 dagen in de auto zitten want mendonza ligt zo`n 2000km hier vandaan. Tenminste ik denk dat we met de auto gaan.
De taal is nog altijd een probleem. Onlangs had ik verstaan dat de papa van mijn moeder gestorven was en dat we daarom voor het weekend naar Posadas (stad 300km van hier waar mijn ouders zijn op gegroeit) zouden gaan. Heel de reis dacht ik dus dat de opa dood was maar ze deden daar heel gewoon over (vond ik al zo raar). Toen we bij zijn huis aankwamen was de opa gewoon een douche aan het nemen. Blijkbaar was de opa gewoon wat ziekjes. Ik voelde me zo belachelijk… Gelukkig had ik geen innige deelneming aan susana gezegt wanneer ik dacht dat ze me vertelde dat haar vader gestorven was (want ik weet niet hoe je dat zegt noch in het spaans noch in het engels) anders had ik mij pas echt belachelijk gemaakt! Ondanks dat er soms misverstanden onstaan maak ik toch veel vooruitgang. Ik kan al een conversatie voeren tenminste als het met 1 persoon is. In groep kan ik wel verstaan wat ze zeggen maar wanneer ik iets wil zeggen moet ik eerst nadenken hoe ik het moet zeggen en als ik uiteindelijk weet hoe ik het moet zeggen zijn zij allang over een ander onderwerp bezig… Snap je?
Voila voor de rest gebeurt hier niet zoveel. Ik ga nu naar de Gym en ik probeer tennis te spelen. Maar dat is zeer moeilijk omdat het nu zeer warm is. Van de ene dag op de andere begon het ineens heel warm te worden. `s Morgens rond 7 uur is het hier zo`n 26 graden dus je kan je wel inbeelden hoeveel graden het hier is rond de middag. Ik ben echt aan het sterven van de warmte! En iedereen zegt me dat dit nog maar het begin is… Aiaiai wat gaat dat niet zijn in januari. Gelukkig hebben mijn ouders me een airco gekocht voor in mijn kamer want ik kon echt niet meer slapen. Veder wou ik nog zeggen dat ik twee kleine ongevallen heb gehad met de auto en met de moto, ik ben zienderogen aan het verdikken, de mannen (jong en oud) vind ik vervelend want ik word altijd nagefloten en ik ben aangevallen geweest door 3 honden. Maar voor de rest is alles in orde
Nu is het aan jullie he want jullie zagen me de oren van mijn kop om iets te schrijven maar de tijd staat ook niet stil bij jullie he. Ik zou graag wat nieuws van jullie ontvangen. Dus ik wacht he…
muchos besos para todos!!!
Hannelore
PS. ik heb het pakje eindelijk ontvangen dat jullie me wilden geven op de luchthaven. BEDANKT!!!
Verloop van het weekend
Zoveel valt hier nu ook weer niet te beleven. Nu ik hier (al) een maand zit begint het leven hier routine te worden. Maar dit weekend vond ik toch de moeite waard om te vertellen.
Vrijdag ben ik naar mijn eerste spaanse les gegaan. Het was niet zozeer een les, het was een meer kookavond waarbij je vooral spaans moest praten. De dag ervoor zij mijn moeder plots tegen mij: Hanna, morgen ga je Empanadas (tyisch argentijns gerecht en zeer lekker) maken en ga je alleen Spaans praten. Meer vertelde ze mij niet. toen de volgende dag mijn broer mij ging weg brengen bleek dus dat het bij mijn leerkracht spaans was en dat ik ging koken met de 2 andere AFS-studenten. Dat vind ik vrij frustrerend hier in Argentina. Mensen vertellen je alleen het hoofdzakelijkste en vertellen je niet wie, wat, waar en wanneer. Maar bon al bij al was het een zeer leuke avond. ik kan nu overheerlijke empanadas klaarmaken :p Ik heb die avond ook voor het eerst op een Wii gespeeld. Het lijkt zeeer belachelijk maar is heel leuk. Voor de rest wordt mijn spaans stilaan beter.
De volgende dag in de avond had ik afgesproken met een paar vrienden van mijn klas om wat films te zien bij Belen thuis. We hadden afgesproken om 9 uur bij haar thuis maar omdat mijn broer eerst niet kwam opdagen kwam ik een uur te laat. Weer iets typisch argentijns waar ik me zeer aan erger: mensen kunnen hier niet op tijd komen (Hadiatou ben je zeker dat je niet van Argentina afkomstig bent? :p ). toen ik daar dan eindelijk was zijn we de films gaan huren en pizza gaan halen. Uiteindelijk hebben we de films klick, Saw 3 en Saw 4 gezien (sorry victorina). Eigenlijk wel grappig want toen we naar saw 3 aan het kijken waren (in het donker) en het werd juist super spannend ontplofte de stekker wat een zeer luide knal gaf. Het leek precies gepland dat het op dat moment moest gebeuren want ik schrok me kapot. uiteindelijk heb ik Saw 4 niet meer kunnen zien want ik ben in slaap gevallen. Toch was het een super leuke avond.
De volgende dag was het de verjaardag van mijn zus die 21 werd. Hier wordt een verjaardag ongeveer op dezelfde manier gevierd als in mijn familie. De familie en vrienden worden uitgenodigt om te komen eten en drinken. Omdat mijn zus vegetarisch is heeft mijn vader overheerlijke vis en kip klaar gemaakt. Hier wordt kip trouwens niet als vlees gezien, ze maken onderscheid tussen vlees, kip en vis. Na het eten ben ik met mijn zus en 2 van haar vriendinnen met de auto een ritje gaan maken. Shizuko is aan het leren rijden en die 2 vriendinnen leerde het haar. En geloof mij hier in Iguazu leren rijden is geen pretje. De straten zijn er barslecht en de mensen rijden hier zot. Voorang van rechts kennen ze hier trouwens niet.
Zo zag mijn weekend er ongeveer uit. Ohja, nog iets ik heb hier vrijdag naar Matroeshkas de 2de reeks (ik weet niet of je het zo schrijft) gekeken. Ik vond het zalig om nog eens echt Vlaams te horen. Alleen spijtig dat er zoveel Thais in voorkwam.
Dit was het nog wo een beetje.
Groetjes van een nu toch al warm Argentina. (De winter is hier duidelijk gedaan)
Hanne
Ps. Aan mijn ex-leerkrachten: hoe was de eerste schooldag? Om eerlijk te zijn wou ik dat ik hier les had van jullie want hier trekken de leerkrachten en hun lessen op niets!!! Bij Engels hebben we juist het werkwoord “I was/ I wasn`t – you were/ you weren´t” leren gebruiken” –> No further comment!!!
Foto
Voor de mensen die het nog niet wisten mijn foto`s staan bij pagina`s.
Groetjes Hanne
P.S. Bedankt voor de vele comments!
Anekdote
2 weken geleden ben ik voor het eerst uitgegaan. Ik ben samen met mijn Counselor, haar broer, een jongen en een meisje van Duitsland en een jongen van de streek naar een bar gegaan en daar hebben we iets gedronken. Ik heb een leuke tijd gehad omdat ik nog een deftig in het engels kon praten. Vooral met de broer van mijn counselor, Jeremias, omdat hij een jaar naat de USA is geweest. De volgende dag op school vroegen ze mij vlakaf wie die jongen was waarmee ik in het weekend ben uitgegaan. Ik vroeg welke jongen omdat we met een groepje waren en ze vertelde me dat ik goed genoeg wist wie ze bedoelden. Vervolgens voeg ik hoe ze wisten dat ik met een jongen gewoon staan PRATEN heb en ze zeiden dat ze het gehoord hadden via via. Nu denken ze dus dat ik iets ben begonnen met de broer van mijn counselor die ik 2 keer heb gezien en plagen ze me er constant mee.
Besluit: ER WORDT HIER ZEEER VEEL GERODDEL EN OVERDREVEN!!!
Verslag Corrientes
Lang geleden dat ik nog iets gechreven had. Dit komt om dat alle computers hier K*T zijn. Maar ik heb goed nieuws, toch voor mij, ik heb mijn eigen computer gekregen van mijn familie. Tweedehands welliswaar maar het is beter als niets he
.
Nu over mijn weekend naar Corrientes, dat is zo´n 600 km Van Iguazu. Om eerlijk te zijn was het helemaal niet zoals ik verwacht had. We gingen naar Corrientes om Leandro en Shizuko (mijn oudere broer en zus) te bezoeken. Ik dacht dat het een universiteitstad zou zijn zoals Gent of Leuven. Maar ik was helemaal verkeerd. Volgens mijn moeder zou Corrientes een mooie stad zijn vol met oude historische gebouwens, wel de gebouwen waren oud maar historisch… NEEN! De universiteiten zijn er wel groot maar worden super goed bewaakt en zijn omgeven door prikkeldraad (prikkeltjesdraad voor Mariana
) Ik dacht dat we de stad zouden gaan bezoeken maar dat deden we niet. Volgens mij omdat er niet veel bezienswaardigheden zijn. De eerste dag heb ik tot 12 uur in mijn bed gelegen. We sliepen in een hotel omdat er niet veel plaats was in de koten van Leandro en Shizuko. Kwam daar nog bij dat we de vriend en vriendin van hen hadden meegenomen en zij dus bij hen sliepen. Daar was ik niet rouwig om omdat het hotel zeer mooi was en toch veel luxe had. Vooral bij de kamer van mijn ouders. Volgens mij hadden ze de bruidssuite geboekt. Het was gewoon hilarisch. Ze hadden een bubbelbad en een kingsize bed. “Alleen een spiegel boven het bed ontbreekt en het lijkt op een van die kamers in een motel” zei mijn moeder. Zaterdag nadat ik was opgestaan namen ze mee naar een rugby wedstrijd van Leandro net buiten de stad. Rugby schijnt hier, naast voetbal, zeer populair te zijn. Het was de eerste keer dat ik een rugby wedstrijd zag en ik zou het zelf niet willen proberen (Ze grijpen alles vast wat ze kunnen). Ik vond het redelijk saai omdat ik niets begreep van de spelregels en het was er super warm. Daar heb ik voor het eerst van het plaatselijke bier geproeft “Guillmes”. De tweede dag was nog saaier. Je moet weten dat Leandro en Shizuko niet in dezelfde stad wonen. Ze wonen zo een 20 minuten rijden van elkaar. `s Morgens gingen we met Leandro naar de Carrefour en daar heb ik weer nutella gevonden. mijn vader die de choco ondertussen overheerlijk vind heeft een hele vooraad ingeslagen. Helaas hebben Shizuko en Leandro ervan geproefd en hebben we een deel van onze vooraad moeten afstaan :( In de namiddag zijn we dan naar Shizuko gereden en raad is wat we daar gedaan hebben. We zijn naar de Carrefour gegaan. Jeeey!! Het was zo saai. Maar blijkbaar is hier naar de supermarkt gaan een familie gebeuren. Daarna zijn we iets gaan eten. En geloof mij dat was het ergste van heel het weekend. Voor het eerst zijn we naar een restaurant gegaan. Maar niet zomaar een restaurant. Er werd gedanst, en gezongen maar het spijtige was dat het oude mensen waren en oude muziek. De muziek stond zo luid dat je amper kon converseren. En mijn ouders vertelde me dat de mensen die er kwamen cowboys waren die 1 keer per week werden “los gelaten”. Kwam daar nog bij dat het eten helemaal niet lekker was . Maandag zijn we op de terugweg nog gaan eten bij de zus van mijn moeder. Tot mijn grote opluchting kon zij perfect engels (in tegenstelling tot mijn moeder). Zij is namelijk prive-leerkracht engels. Ik was blij dat ik nog eens deftig kon communiceren.
Zo zag mijn trip naar Corrientes er ongeveer uit. Ondertussen ga ik weer naar school en ik kan u zeggen dat het verschrikkelijk saai is. ik ben deze week ook ziek geweest en omdat ze hier op dat moment geen dokters hadden ben ik naar een kinderarts geweest. Als ik het goed verstaan heb had ik een Witte Angine (ik zeg wel als). Ik ben ondertussen gewoon naar school gegaan en nu ben ik weer genezen. Morgen ga ik naar de beroemde “cataratas” (watervallen). Foto s zullen dus zeker nog volgen.
Vele groetjes
Hanne
Coriëntes
heey,
Jullie zullen een paar dagen niets van mij horen want ik ga een paar dagen naar Coriëntes. Daar gaan we Leandro en Shisuco (mijn oudere broer en zus) gaan bezoeken die daar studeren. Ik heb geen school omdat nu maandag een feestdag is. Dan herdenken ze de persoon die Argentina heeft bevrijd. Ik ken hem niet maar ik vind hem nu al tof!!
Eerste schooldag!!!
Vandaag was mijn eerste schooldag. Ik ben om 6 uur opgestaan en heb mijn (lelijk) uniform aangetrokken. Het is hier niet de gewoonte in Argentina dat ze ontbijten toch had mijn gezin speciaal voor mij een ontbijt klaargemaakt. Doordat ik nogal traag was en niet goed wakker was kwam ik te laat op school. Maar veel mensen trokken zich daar niks van aan. Toen ik de klas binnen kwam werd ik als een bekende buitenandse onthaalt. Elke les moest ik veranderen van plaats omdat iedereen naast mij wou zitten. Ik vond het wel grappig. Wat me erg opviel tijdens de les was dat er helemaal geen les werd gegeven! De eerste 5 min gaf de leerkracht les maar daarna deden ze nieks meer. Iedereen praat maar door elkaar en de leerlingen lopen de klas in en uit. Ik heb vaak in mezelf gedacht dat het in België niet waar zou zijn! over het algemeen waren de lessen zeer saai want niemand kon er goed engels dus was het moeilijk om te converseren. Wat ik wel grappig vond was dat mijn prof van aarderijkskunde behoorlijk Frans kan. Dus sprak ze met mij Frans. Alle andere leerlingen stonden er trouwens van verbaasd dat ik zoveel talen kon spreken.
De school eindigde om 1 uur 20. Ik was direct uitgenodig door een meisje van mijn klas, Belen, bij haar thuis. De mensen hier zijn zeer sociaal en gastvrij. ik ben bij haar thuis pizza gaan eten (die toch wel lekker was) en ze heeft me muziek laten beluisteren die typisch was voor deze streek.
In de nammidag had ik dan nog 1uur L.O. Maar voor mij was dat 1 uur niets doen. We leerden speer werpen maar het probleem was dat er maar 2 speren waren dus werd er niet veel gedaan. Vervolgens ben ik weer met Belen en een paar klasgenoten naar haar thuis geweest. Daar heb ik een plaatselijke drank geproeft. Ik ben de naam vergeten maar het lijkt op Mathe maar in plaats van warm water gebruikten ze een “juice” (engels want ik weet niet hoe het in nederlands is). je drinkt het wel zoals mathe en ik vond het zeer lekker!!! Ze vertelden me dat het een sociaal gebeuren is om deze drank te drinken. Terzijl dat de drank rond ging werd er gepraat en gelachen, alleen heb ik van het gesprek niet veel verstaan.
Nu ben ik terug thuis en ben ik zeer moe. Ik denk dat ik vanavond maar vroeg zal gaan slapen want morgen moet ik er weer om 6 uur uit!
Vele groetjes
Hanne
Aankomst in argentina
Donderdag om 7 uur 25 ben ik vertrokken met het vliegtuig naar Madrid. ik vond het wel spijtig dat ik van mijn vrienden geen afscheid heb kunnen nemen. Maar ja waarom komen zij ook zo laat. De vlucht naar madrid duurde zo een 2 uur. Daarna moesten we overstappen op de vlucht naar buenos Aires. die vlucht duurde 11 uur. Ik heb proberen te slapen maar geloof mij die vliegtuigen zijn niet zo comfortabel. In Buenos Aires heb ik de andere Belgen ontmoet. Op de luchthaven moesten we dan nog eens 4 uur wachten op de andere AFS-studenten van over heel de wereld. Daarna zijn we naar het kamp gereden net buieten Buenos Aires. Het was een groot oud klooster en het was er zeer koud. Gedurende 2 dagen heb ik er echt kou geleden.
Tijdens dat kamp hebben we activiteiten gedaan met vrijwilligers van AFS om ons nog wat voor te bereiden voor wat ons allemaal te wachten staat. tijdens dat kamp heb ik veel nieuwe mensen ontmoet van over de hele wereld. Toch was de meerderheid vooral Amerikanen, Duitsers en Italianen. Tijdens het kamp was er ook een uitstap naar Buenos Airos. Buenos Aires is een zeer grote en bruisende stad met so een 10 miljoen inwonders
Maar ik denk dat ik nog eens terug zal moeten gaan want ik heb niet zoveel gezien. wat me wel opviel was dat aan de rand van Buenos Aires veel sloppenwijken waren. Dat vond ik wel erg omdat een paar straten verder dan weer hele rijke mensen wonen.
Na dat kamp ben ik doorgevlogen naar mijn gastgezin. Op het vliegtuig kwam ik te weten dat er nog 3 andere AFS-studenten in iguazu gaan verblijven (een Duitser, een Italiaanse en iemand van Denemarken).
Eenmaal geland in Iguazu heb ik mijn familie ontmoet. ze waren heel enthousiast en blij mij te zien. Toen ik thuis kwam was er een BBQ. Het vlees was super lekker. Daarna heeft mijn broer mij een rondleiding gegeven in de stad wat voor hem een hele opdracht was aangezien hij geen engels kon
Vandaag ben ik voor het eerst mijn school gaan bezichtigen. deze school is helemaal anders als in Belgie. maar weest gerust fotos zullen volgen. Daarna ben ik mijn schooluniform gaan kopen een heel kort rokje en een veel te ruime t-shirt en pull. Het is gewoon lelijk. Morgen is mijn eerste schooldag. Ik ben benieuwd hoe die zal verlopen. dus ik zou zeggen wordt vervolgd…
chau
Hannelore
ps. sorry als er fouten in staan maar dit is een qwerty klavier en ik ben dit niet gewoon.
Mijn blog
Hey,
Dit is mijn blog gedurende mijn jaar in het buitenland. Voor de mensen die het nog niet weten ik vertrek 31 juli 2008 voor een jaar naar Argentinië. Als je dus wilt te weten komen wat ik daar allemaal doe en wat mijn belevenissen zijn kom gewoon op deze site kijken.
Groetjes
Hannelore







